Het begon allemaal in 1983, en later op het wereldmuziekconcours (WMC) te Kerkrade van 1989. Gewoon voor de gein, even het stadion binnenlopen met een trompet en een trommel tijdens de onweerspauze. Nu bestaat LKW al weer bijna 75 jaar en is uitgegroeid tot een van de beste korpsen uit het dorp. Vele optredens in binnen- en buitenland, en altijd een enorme hilariteit valt dit gekke orkest ten deel als ze weer eens proberen op te treden.

De muzikanten, zgn. uit het kleine (Friese) dorp Lutkewierum, doen iedere keer hun uiterste best om de zaak tot een goed einde te brengen, maar ja, daar heb je goeie muzikanten voor nodig, dus gaat er altijd wel wat mis.  Vals tot zeer vals, slechte timing, soms enorme ruzies, slecht gekleed in zeer opvallend rood. 

De tamboermaitre is de grootste sufferd en heeft nogal wat moeite om de zaak bij elkaar te houden. De formatie bestaat uit : 2 x tompet, 2 x bariton, 1 x trombone, 1 x Sousaphoon, 1 x trommel, 1 x grote trom 1x  bekkens. In de loop der jaren heeft de groep zich ontwikkeld als een ware klucht en wisselt de hachelijke momenten, met oude kromme en valse marsmuziek (o.a. "de Fanfare") geregeld af met een puik stukje dixieland, ritmiek, etc. In werkelijkheid zijn de leden van dit orkest allemaal zeer goede (top)muzikanten en spelen (6 van de 9) bij de roemruchte Blauhuster Dakkapel. De grap zit 'm in de act op zich, met veel misbaar en een dikke knipoog naar de militaire- en officiële korpsen heeft dit orkest straal de gek met alles wat maar met muziekkorpsen te maken heeft. De heren zijn m.b.t. optredens en improvisatie wel het e.e.a. gewend, dus zijn ze bij zowat iedere gelegenheid inzetbaar, als er dikke pret gemaakt moet worden. Vooral officiële gelegenheden komt men graag opfleuren.Lutkewierum is op alle terreinen inzetbaar en voor fotografen en cameramensen een (blijkbaar) gewild object.